De Dodo
Onafhankelijke online festivaldagkrant van het Cultureel Persbureau
foto Michael Schmelling

‘Ik ga nooit meer naar iets undergrounds’, verzucht een mevrouw bij het verlaten van de zaal. Ze ziet er gepijnigd uit, na ruim anderhalf uur Neutral Hero van regisseur Richard Maxwell en de New York City Players. De papieren omschrijving van de voorstelling kan een potentiële bezoeker dan ook op het verkeerde been zetten. Een [...]

sarahm

Regisseur, actrice en theatervormgeefster Sarah Moeremans houdt een jaar lang kantoor in de hal van de Rotterdamse Schouwburg. Onder de  titel “My First Camp” heeft zij haar intrek genomen in het voorhuis, om meer in contact te staan met de verschillende gebruikers en bezoekers in het gebouw en de wereld daar omheen. Is de publieke [...]

lafinduwestern

“Ik ben gék op westerns,” zegt een van de Afrikaanse spelers. “Want je weet altijd hoe ze aflopen. Duidelijk. Met maar één winnaar.” Op de speelvloer staan vier soepel rondkronkelende, stampend dansende, afgetrainde performers uit Ivoorkust. Ze vormen een schril contrast met hun medespelers: twee houterige, yoghurtbleke en ongecoördineerde Duitse acteurs. De Afrikanen spreken Frans, [...]

talkshow

Ze bukt voorover.  Een enorm houten schot dondert over filmwetenschapper Hilde D’haeyere heen en smakt tegen de speelvloer. Ze blijft in leven door een uitsparing in het hout. Onverstoord veert ze op en gaat verder met het voorlezen uit haar essay: een wetenschappelijk traktaat over functie van slapstick in de stomme films van Charlie Chapin en [...]

Foto: Willem Weemhoff

Kan een plastic lap verdrietig zijn? Wel in de handen van een poppenspeler in een voorstelling van Lotte van den Berg. De plastic lap is met een paar stukjes tape en veel goed gemikte knopen veranderd in iets met vier ledematen en een hoofd. En de plastic lap rouwt in de handen van zijn bespeler om tientallen [...]

Fietsend de afvalverbrandingsfabriek in

Een stoet felrode en groene fietsen slingert langs de Maas, bereden door mensen die nieuwsgierig om zich heen kijken, met elkaar overleggen en zich elk moment afvragen of ‘dit er nou bij hoort’. Het toegangskaartje van Parfum de BoemBoem in hun zak is het bewijs: het gaat hier niet om een gewone fietstocht, maar om [...]

110924GZ_Expanding_Energy

Luister hier naar de podcast/work in progress van Jowi Schmitz die samen met chefkok Natasja Postma de manifestatie bezocht:  Fantaseren over 2020 in Internationale Keuze 2011 Liposuctie vet. Bloed. Kots. ‘Zo kan je er ook naar kijken!’ zegt de fooddesigner van de Appetitheek opgetogen. Het deert haar niet dat haar dungeworden drilpudding, bewerkte cola en [...]

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

cry me a river

Het is de meest gestelde vraag aan actrices: of dat nou moeilijk is, huilen op commando. En steevast antwoordt Carice van Houten of Halina Reijn dan aan Matthijs van Nieuwkerk of Jeroen Pauw dat daar allerlei trucjes voor zijn. Voor huilen. Gewoon aan iets naars denken, tijgerbalsem, uien, en vaseline. Nu blijkt er echter toch [...]

Foto: David Ruano

  Spanje en God. Die twee hebben al heel lang iets met elkaar. En voor buitenstaanders niet altijd in even positieve zin. Spanjaarden vonden de inquisitie uit en bekeerden de hele oorspronkelijke bevolking van Zuid Amerika naar de eeuwige jachtvelden. Wanneer kunstenaars zich in de relatie tussen opperwezen en Spanjaard verdiepen, levert dat ook nogal [...]

freemason_2

Je moet maar durven: met een groot houten kruis over de Kruiskade in Rotterdam lopen en “Mason was een vis!” roepen. De drugsverslaafde bewoners van de Pauluskerk, de afwassers van de Chinese restaurants en wachtende passagiers bij de tramhalte kijken er verbijsterd naar. Sandro Lima schreeuwt als een bezeten godsdienstwaanzinnige teksten over Mason de verlosser. [...]

Thierry Baudet en Maarten Schinkel

Veel meer mensen hebben de Koningin met Prinsjesdag toegezwaaid dan dat er een dag eerder op het Malieveld stonden om tegen de bezuinigingen te protesteren. Waarom zijn we niet in staat om in opstand te komen? En wat kunnen we leren van de opstand van het Tahrirplein. Dat waren enkele vragen die voorbij kwamen tijdens [...]

Foto Kim Hiorthoy

Wat is je relatie met walvissen? A. Totaal niet in geïnteresseerd. B. Een beetje geïnteresseerd. C. Heel erg dol op walvissen. Zo’n vraag hoor je niet vaak in het dagelijks leven. Hij komt voor in ‘This is not a love story’, een vertelde, gedanste en gemusiceerde ‘Zweedse roadmovie’ van choreografe/filmmaakster Gunilla Heilborn. Een reis die [...]

pollesch ich schau dir in die augen 2

Voor de openingsavond van De Internationale Keuze is de Rotterdamse Schouwburg even omgetoverd tot de Volksbühne in Berlijn. Dezelfde zwart plastic lappen aan de wanden, hetzelfde lelijke gele voordoek en – het meest in het oog springend – de stoelen in de zaal zijn vervangen door witte zitzakken. Die zitzakken worden in Berlijn overigens alom [...]

foto Abdelsalam Moussa

Vreemd hoe snel de geschiedenis zich losmaakt van je herinnering. We waren hier zo langzamerhand gaan denken dat de campingopstand op het Tahrirplein in Cairo een soort summer of love was. Dat iedereen er samenzingend rozen in kanonslopen propte en dat de hele wereld slechts bedoeld was om elkaar liefde en hugs te geven. Tijd [...]

Festival: Internationale Keuze | Reageren uitgeschakeld
pensotti

Draaimolens en toneel hebben iets met elkaar. Vooral de laatste jaren loopt een theaterbezoeker steeds vaker de kans om tegen een zogenaamd draaitoneel aan te kijken. Nadat Johan Simons van deze technische stijlfiguur gebruik maakte bij zijn regie van Hiob bij de Münchener Kammerspiele en Christoph Schlingensief het toneel spectaculair liet draaien bij zijn zwanenzang [...]

Annemie Vanackere

Vorig jaar ging het nog om ‘a sense of belonging’: om het vermogen je ergens thuis te voelen, je ergens bij weten te horen. Dit jaar staat het motto van het eigenzinnige Rotterdamse festival De Internationale Keuze daar bijna lijnrecht tegenover: de parallelle werkelijkheid. In plaats van één plek die warmte biedt, zegt het festival [...]

nieuwe hal

Ok, een paar mensen waren misschien een tikje teleurgesteld. Die hadden gehoopt dat de schouwburg van Rotterdam met echte knaller zou heropenen, na de uiterst geslaagde upgrade van het interieur door schrootjeskunstenaar Jan Versweyveld (verlaagd plafond, marmer en tapijt op de trappen). Maar dat kan natuurlijk niet. De Rotterdamse Schouwburg doet namelijk alleen aan knallers als [...]

NatureTheatre_Episode1_beeld2_c_ReinhardWerner_Burgtheater kl

In het begin denk je op de EO-jongerendag te zijn beland. Een knullig bandje (dwarsfluit, piano/orgel en gitaar) dat varieert op vier of vijf eenvoudige deuntjes, keurig uitgedost met identieke sjaaltjes en nette kleding en op het podium een suikerzoet koor van drie dames in een grijze jurk. Tijdens het zingen gaan ze bij elke [...]

coldturkey kl

Wat ze doet is kwetsbaar op het confronterende af. Theatermaakster Lotte van den Berg heeft  een zo persoonlijke kijk op de wereld dat die buiten de veilige context van het theater wel eens absurd kan overkomen. Of vervreemdend. Zondag 26 september keerde ze met de leden van haar Dordtse locatietheatergezelschap OMSK terug van een verblijf van [...]

Cest-du-chinois_Regie-Edit-Kaldor_®TomCroes

De leraren zeggen het voor, er klinkt een fluitje. Het publiek zegt het na, als was in de handen van de vijf Chinezen op het podium. Wie de voorstelling C’est du Chinois binnenwandelt, wandelt een taalles Mandarijn binnen. Een effectieve taalles bovendien, je verstaat de twee kleine families– ze zijn pas vier maanden in het land [...]

huis_sonneveld

Een intiem huiskamercongres tussen levende kunstwerken. Zo kun je ‘House without a maid, een  ‘gesprekken-, performances- en installatieproject’ van Jorge León en Simone Aughterlony in Huis Sonneveld het best omschrijven. In de voormalige garage van de modernistische villa uit 1932 is een select vrouwelijk gezelschap twee dagen bijeen om te discussiëren over het fenomeen dienstmeid. In [...]

Festival: Internationale Keuze | Reageren uitgeschakeld
deserve

‘Dus, dokter Lacan, zijn vrouwen gevoeliger voor gekte? … Is de man vatbaar voor hysterie?’ In ‘Deserve’, onderdeel van het drieluik over de dienstmeid van Jorge León en Simone Aughterlony, graven de makers diep, heel diep.  Ze volgen de intrigerende lijn van de grote ontmaskeraars in onze denkgeschiedenis: van Hegels meester-slaaf analyse via Marx en Freud naar de Franse [...]

keuzedebat_2010_foto_Rene_Castelijn

Het debatseizoen in Rotterdam is dit jaar geopend in de vernieuwde zaal van De Unie. De net opgeleverde ruimte doet prettig en intiem aan. Des te opmerkelijker de uitspraak van gespreksleider Natasja van den Berg dat vragen vanuit de zaal niet zijn toegestaan ‘omdat die toch nergens over gaan’. Dat klinkt niet echt als warm welkom in [...]

Vous etes servis

Op het eerste gezicht is huishoudelijke hulp niet het meest opwindende onderwerp voor een drieluik met film, theater en performance. Dat komt natuurlijk omdat de dienstmeid in de ouderwetse betekenis bij ons in het westen vrijwel uitgestorven is. Maar elders is er volop vraag naar onderdanige meisjes die zich zeven dagen per week afbeulen tot [...]

Hardtobeagod

Op dit soort plekken gebeuren dingen die het daglicht niet kunnen verdragen. We bevinden ons diep in de containerhaven van Rotterdam, tussen de neonverlichte overslagplaatsen en duistere pakhuizen. In een van die rauwe loodsen staan twee vrachtwagentrailers. De een is ingericht als illegaal naaiatelier, de ander is gevuld met aarde en rubberbanden. Ze vormen het [...]

pollesch

De komende dagen zou op De Internationale Keuze in Rotterdam de voorstelling Der perfekte Tag – Ruhrtrilogie Teil 3 van de Duitse regisseur René Pollesch spelen. Maar helaas, de belangrijkste speler, Fabian Hinrichs, heeft zijn been gebroken en de voorstelling moest worden afgelast. Wat lopen we nu mis? De afgelopen jaren zag ik in Berlijn [...]

Portrait Series Rotterdam_foto Johannes Vande Voorde

Ze heeft 14 voornamen, omdat haar vader graag zijn hele familie wilde vernoemen en zij enigst kind was. Ze is een veelgevraagd actrice, maar Gonny Gaakeer is ook een meisje met een oma geweest. Een mooie oma, die in de laatste jaren van haar 95-jarige leven steeds vaker omviel en daar de lelijke wonden van droeg. [...]